سینا و فوتبال

دوره عجیبی است، احتمالا باید در مورد حذف تیم ملی امید از مسابقات مقدماتی المپیک صحبت کنیم؛ در مورد دلایل آن، در مورد این که چرا باید لیگ ملی برای سفر این تیم لغو شود. باید در تاریخ رو به عقب برگردیم و به زمانی اشاره کنیم که تیم‌های پایه ما فراموش شدند و در نتیجه تیم امید پشتوانه‌ای نداشت. باید به نبود برنامه و مربی و ... اشاره کنیم. اما نمی‌خواهم با این دید به این موضوع نگاه کنم، بلکه میخواهم موضوع دیگری را مورد توجه قرار دهم. می‌خواهم بگویم حذف تیم امید به شیوه‌ای جوانمردانه انجام شد. در اینجا باید جوانمردانه را تعریف کنم.

منظور من از حذف جوانمردانه در این نوشتار، وجود شرایط برابر برای طرفین یک چالش است. در چالش حضور در مسابقات المپیک 2008، شرایط برای همه تیم‌ها یکسان بود؛ یعنی مسابقات به صورت رفت و برگشت برگزار شد و هر تیمی یک بار مهمان بود و یک بار میزبان تیم دیگر. قوانین برای همه تیم‌ها به یک شکل اجرا می‌شد. تیم‌ها از مدت‌ها قبل از نحوه صعود و قوانین اجرایی مسابقات آگاه بودند. بنابراین شرایط یکسان بود و شایستگی تیم‌ها موجب می‌شد تا بتوانند به دور بعد صعود کنند. اما برسیم به حذف ناجوانمردانه ...

آدم‌های بسیار کمی هستند که با آنها سلام و علیک دارم. آدم‌های بسیار بسیار کمی هستند که با آنها دوست هستم و آدم‌های بسیار بسیار بسیار بسیار کمی هستند که با آنها دوست صمیمی هستم. آدم‌های کمی هستند که در زندگی من تأثیر کمی گذاشته‌اند. آدم‌های بسیار بسیار کمی هستند که در زندگی من تأثیر گذاشته‌اند و آدم‌های بسیار بسیار بسیار بسیار کمی هستند که در زندگی من تأثیر زیادی گذاشته‌اند. جادی یکی از همین بسیار بسیار بسیار بسیار کم‌هاست که هم دوست صمیمی من است و هم در زندگی من تأثیر زیادی گذاشته است. بنابراین طبیعی به نظر می‌رسد که وبلاگ ارزشمندش را بخوانم. اما اتفاقی که می‌افتد این است که وبلاگ‌هایش یکی پس از دیگری فیلتر می‌شود. جادی در ابتدا در جادی دات نت می‌نوشت. سال گذشته فیلتر شد. سپس فیری‌کیبرد دات نت را راه‌اندازی کرد. بعد هم در جادی دات وورد پرس دات کام نوشت. از هفته گذشته هر دوی این وبلاگ‌ها را نمی‌توانم ببینم زیرا با خط آبی یکی برای من می‌نویسد «مشترک گرامی دسترسی به این سایت امکان پذیر نمی باشد». برخی از دوستان به سادگی می‌گویند «خوب از فیلترشکن استفاده کن». من خیلی با فیلترشکن موافق نیستم چون وقتی از آن استفاده می‌کنم، یادم می‌رود که در چه شرایطی زندگی می‌کنیم و بدین ترتیب یادم می‌رود در مورد آن بنویسم. بماند. من اسم این فیلتر را حذف ناجوانمردانه می‌گذارم. برای این که طبق تعریف من شرایط برای طرفین به هیچ وجه یکسان نیست. آن طرف کسانی قرار دارند که هر موقع هر چه بخواهند می‌نویسند، اما در این طرف سایت‌های بسیاری فیلتر می‌شوند. آن طرف با یک احساس ساده می‌تواند در مورد یک سایت و فیلتر آن تصمیم‌گیری کند بدون آن که به کسی یا جایی پاسخگو باشد. آن طرف می‌تواند هر نویسنده‌ای را که می‌خواهد به دادگاه بکشد، اما این طرف حتی نمی‌تواند به فیلتر سایت خود اعتراض کند و ....

 

قصد طرفداری از شخص خاصی ندارم، به خصوص که در مورد وقایع اخیر داوری ایران مدارک کافی جمع‌آوری نشده و مطابق معمول شایعات بیش از هر چیزی موضوع را تحت‌الشعاع قرار داده است. به عنوان مثال، برخی ادعا می‌کنند بازی‌های هفته گذشته لیگ برتر به دلیل همین رشوه‌گیری‌ها لغو شده است و ارتباطی با سفر تیم ملی امید به استرالیا ندارد. با این مقدمه فقط به ذکر دلایلی که امکان‌پذیری تبادل رشوه را افزایش می‌دهد ذکر می‌کنم.

مطابق آماری که مجید فرج‌پور (1383: 44) در فقر، فساد و تبعیض؛ موانع توسعه در ایران از یک پیمایش اجتماعی نقل می‌کند، دو سوم مردم ایران رشوه پرداخت کرده‌اند. در چنین کشوری قبح رشا و ارتشا کاهش چشم‌گیری پیدا می‌کند. در همه کشورها هم رشوه دادن و هم رشوه گرفتن مجازات دارد، در حالی که بسیاری از ما دوستانی را می‌بینیم که با افتخار در مورد رشوه‌هایی که داده‌اند صحبت می‌کنند؛ انگار رشوه دادن هنری است که آنها با استفاده از آن خود را برتر از دیگران می‌بینند.

عوامل زیادی در فساد و رشوه مؤثر است. یکی از مهم‌ترین آنها تغییر نگرش مذهبی در ایران بوده است. جامعه‌شناسان یکی از کارکردهای اصلی مذهب را تقویت اخلاق در جامعه ذکر می‌کنند. فرد مذهبی با این باور که در دنیای دیگر به کارهای او رسیدگی می‌شود، در این دنیا کمتر خطا می‌کند. اما مطابق آمار نگرش مذهبی مردم تغییر کرده است. هم‌چنین با قدرت گرفتن داعیه‌داران مذهب در ایران، مردم مذهب را به عنوان یکی از عوامل پرهیز از جرم کنار گذاشته‌اند. مثال‌های مشهور آن، اختلاس پر سر و صدای رفیق‌دوست در پرونده میلیاردی بانک صادرات بود. علاوه بر این، شهرام جزایری و روابط پنهانی وی با افراد در رأس قدرت باعث بی‌اعتمادی بیشتر مردم به چنین نظامی شد. گرچه قابل پذیرش نیست که با چند جرم تمامی یک نظام را زیر سؤال برد، اما این اتفاقی است که در اذهان مردم می‌افتد.

اعلام می‌شود که خصوصی‌سازی و آزادسازی، دست نامریی و بازار آزاد. تمامی این ارزش‌ها جامعه به سمت فردگرایی بیشتر سوق می‌‌دهد؛ یعنی من نوعی بگویم که من نجات پیدا کنم ولو با زیر پا گذاشتن حقیقت و ارزش‌های جمعی. در چنین جامعه‌ای می‌پذیرم که رشوه بگیرم تا وضعم بهتر شود.

در نهایت، باید به سرازیر شدن حجم وسیعی پول به ورزش این کشور را دید. پول وجود دارد، قدرت می‌تواند به پول بیشتر منجر شود، ارزش‌های اخلاقی تغییر کرده است، فردگرایی احمقانه افزایش یافته است، پس .... .

بماند؛ به هیچ وجه از کسی طرفداری نمی‌کنم، پیش‌داوری هم نمی‌کنم؛ اما این موضوع را عنوان می‌کنم که چندان بعید نیست که در ورزش کشور ما رشا و ارتشا وجود داشته باشد. اما شاید نکته عجیب طرح آن به این شکل عمومی باشد که نشان از جسارت پرویز سیار دارد. در جامعه‌ای که بسیاری از افراد چشم‌ها را به راحتی به مسائل مهم می‌بندند، آدم‌هایی مثل سیار کمیابند.

رفته بودم نمایشگاه کتاب، دریغ از یک کتاب درست و حسابی در زمینه‌های جامعه‌شناسی و اقتصاد ورزش. افسوس. گرچه جمله شیخ ما کمی تسکینم داد که فرمود: "آدم ها دو دسته اند: آنان که برای نماز به مصلی می روند و آنانی که برای خرید کتاب به آنجا می روند"

در روز کارگر، مردمان شهر بندری لیورپول شاهد شکست مایه‌دارهای لندنی با ریاست آبراموویچ روسی میلیاردر بودند تا تیم‌شان با افتخار به فینال برود

 

ویوا بنیتز، ویوا لیورپول

مارچلو لیپی در سال 1998 و در دیدار پایانی مسابقات قهرمانی باشگاه‌های اروپا بین رئال مادرید و یوونتوس، سه بار سیستم بازی تیم خود را تغییر داد. آنها 4-4-2، 3-5-2 و 3-4-3 بازی کردند. اما تقریبا کمتر تماشاگر آماتوری این تغییرات را احساس کرد. تنها تغییر محل بازی ادگار داویدز و پست تخصصی بازیکنان اجازة تشخیص می‌داد. چنین عملکردی نشان از تمرینات بی‌وقفة یوونتوسی‌ها و تغییرات پی در پی آنها در زمان تمرین داشت. هم‌چنین توانانیی مربی در تشخیص تاکتیک‌پذیری بازیکنان و مهارت‌های آنها موجب شده بود تا لیپی بداند که می‌تواند از داویدز در پست‌های هافبک دفاعی، هافبک چپ و دفاع چپ استفاده کند.

مرفاوی (و احتمالاً یونگ) در روز بازی با استقلال اهواز کار بزرگی انجام دادند و تغییرات مهمی در تیم خود به وجود آوردند. در این بازی آنها میثم بائو – هافبک طراح و بازیساز آزاد استقلال – را که در بازی پیشین بسیار ضعیف بازی کرده بود کنار گذاشتند و با سه مهاجم بازی کردند. در نگاه کلاسیک من، سیستم بازی آنها از 3-5-2 به 3-4-3 تغییر کرد که البته احتمالاً متفکران جدید آن را 3-4-1-2 می‌نامند. علاوه بر این، آنها از دو هافبک دفاعی در کنار هم استفاده کردند: انصاریان و کاظمی. دو هافبک کناری استقلال هم امیرآبادی و یوسفی بود. پس از آن که استقلال ده نفره شد و یک گل هم عقب بود، تغییر سیستم دیگری هم دیدیم و آن سیستم چهاردفاعی بود با فکری و انصاریان در وسط و امیرآبادی و یوسفی در جناحین که پس از ورود یاورزاده او به دفاع چپ رفت.

با وجود این تمهیدات استقلال مشکلات زیادی در این بازی داشت. بحث اصلی در سیستم جدید این تیم بازیکنان کناری این تیم بودند. سیستم بازی مورد استفاده استقلال بسیار به نحوة بازی آلمان‌ها در جام جهانی 1990 نزدیک بود، اما مقایسه کنید توماس برتولد و اندی برمه را با یوسفی و امیرآبادی! در چنین سیستمی بازیکنان کناری باید توانایی بدنی زیادی برای رفت و برگشت داشته باشند، بتوانند خوب سانتر کنند و مدافعان خوبی هم باشند. امیرآبادی و یوسفی یک سانتر درست هم انجام ندادند، یوسفی در برگشت مشکل داشت و توانایی بدنی این دو کمتر از حد مورد نیاز برای این پست بود. بنابراین چندان عجیب نیست که استقلال اهواز هر گاه اراده کرد از جناحین به دروازة استقلال نزدیک شد و گل خود را هم از جای خالی یوسفی به ثمر رساند. علاوه براین، با آن که استقلال با دو هافبک دفاعی کاملاً میانة زمین استقلال اهواز را بسته بود، اما خلاقیت را هم در تیم خود کشته بود؛ یعنی در بازی‌سازی کاملا دچار مشکل بود. این نقیصه با ورود بائو تا حدی حل شد، اما هم‌چنان استقلال باید در انتظار جباری بنشیند.

به هر جای تأسف دارد، استقلال با وجود مدافعان مدرنی که در تیمش دارد و می‌تواند با استراتژی زونال دیفنس بازی کند، هم‌چنان با سیستم سه دفاعه بازی می‌کند. البته استقلال هم‌چنان در جناحین با معضل فقدان دفاع‌های خوب کناری روبرو است، مشکلی که تیم ملی هم با آن درگیر است.

کمیتة انضباطی فدراسیون فوتبال فهرست نهایی قیمت‌های تخلفات جدید را در سال 1386 برای مصرف‌کنندگان را در راستای شفاف‌سازی و هماهنگی پرداخت‌ها در یک اطلاعیه اعلام کرد.

ماده 1 – هر گونه توهین و هتاکی به مسؤولان، داوران، بازیکنان و مربیان مستوجب مجازات‌های مالی است.

ماده 2 – فحش‌هایی که در آنها واژگان صُوَر قبیحه بکار رفته باشد، علاوه بر مجازات مالی محرومیت‌های گوناگون در پی خواهد داشت.

           تبصره 1 – جمله «توپ، تانک، فشفشه             داور ما کس‌کشه» با توجه به آن که جزئی از فرهنگ استادیوم شده است از قانون فوق مستثنی است.

ماده 3 – استفاده از مواد دودزا و نیروزا مجازات مالی به شرح زیر دارد:

•  اگر دود آن خیلی خیلی زیاد باشد: پنج میلیون تومان برای تیم
•  اگر دود آن متوسط باشد: دو میلیون تومان
•  اگر دود آن کم باشد: یک میلیون تومان
  

ماده 4 – فحش‌های زیر جریمه‌های نقدی زیر را در پی دارد:

•  داور .... نَنَت: پانصدهزار تومان
•  داور ... نَنَت با تکرار: پانصد و پنجاه هزار تومان
•  داور ... نَنَت با اکو: ششصدهزار تومان
•  داور ... نَنَت با نوشابه اضافه: پانصدهزار و صد و پنجاه تومان

ماده 5 – در صورتی که مربی به سمت داور حمله کند و به او بگوید «... ده» دویست‌هزار تومان جریمه و دو جلسه محروم می‌شود.

                 تبصره 2 – مربیانی که سابقه ندارند، یک بار می‌توانند به رایگان این کار را انجام دهند، البته بهتر است جریمه نقدی اعمال شود ولی محرومیت لغو نشود

ماده 6 – بازیکنان، مربیان، دست‌اندرکاران و تماشاگران تیم‌های استقلال و پرسپولیس و حتی شخص علی دایی هم مشمول این مواد قانونی هستند.

ماده 7 – به ارقام فوق، 10 درصد حق بیت رهبری، 10 درصد مالیات بر درآمد، 10 درصد سهم وزارت فرهنگ و ارشاد و 5 درصد برای گسترش سینمای مستند و تجربی اضافه خواهد شد.